Οι τοκογλύφοι της νέας εποχής

Ζούμε ιστορικές, αν και, αλίμονο, όχι πρωτοφανείς στιγμές ως χώρα τις τελευταίες μέρες. Ο διαβόητος οίκος ανοχής, παρντόν, αξιολόγησης ήθελα να πω, Moody’s, υποβάθμισε για μια ακόμα φορά την πιστοληπτική μας ικανότητα, τις τράπεζές μας και τα όλα μας γενικώς. Βέβαια το υπουργείο οικονομικών έσπευσε να δώσει…σκληρή απάντηση, στην οποία ο κ. Παπακωνσταντίνου ρωτάει με σπαραγμό ψυχής γιατί μας το έκαναν εμάς αυτό! Να με συγχωρούν οι επαγγελματίες εγκωμιαστές της κυβέρνησης, γνωστοί και ως τηλεδημοσιογράφοι, αλλά αυτό δεν ήταν σκληρή απάντηση, αλλά απάντηση διανοητικά καθυστερημένου. Ο οποιοσδήποτε με στοιχειώδη νοημοσύνη καταλαβαίνει γιατί έγινε αυτό. Είναι η γνωστή πρακτική των τοκογλύφων που βλέπαμε παλιά στις ελληνικές ταινίες δευτέρας διαλογής. Πάει ο φτωχός να δανειστεί χρήματα, στην αρχή ο τοκογλύφος αρνείται να του δώσει γιατί ‘οι καιροί είναι δύσκολοι’, ‘μη νομίσεις, δεν έχω κι εγώ’ κλπ., μέχρι που να τον φέρει σε απόγνωση και να δεχτεί να πληρώσει υπέρογκους τόκους. Και όταν δεν μπορεί να τους πληρώσει, του βγάζει στο σφυρί ό,τι έχει και δεν έχει. Σας θυμίζει κάτι το όλο σενάριο; Και σε όσους δεν θύμιζε κάτι στην αρχή, ασφαλώς θα τους θυμίζει τώρα, που υποχρεωθήκαμε να δώσουμε 50 δις καπέλο από τη δημόσια περιουσία, για να μην υποχρεωθούμε – υποτίθεται – να χρεωκοπήσουμε. Δεν πιστεύω να υπάρχει άνθρωπος που να νομίζει ότι είναι τυχαίο ότι υποβαθμιστήκαμε λίγες μόλις μέρες πριν γίνει αυτή η περίφημη σύνοδος στις Βρυξέλλες. Και καλά δεν είμαστε αξιόπιστοι, και για να μας εμπιστευτούν θα πρέπει να τους δώσουμε και κάτι παραπάνω. Και βέβαια τα τζιμάνια που εκλέξαμε για να μας σώσουν, τρομάρα μας, τα έδωσαν ασυζητητί. Δε θα μου έκανε εντύπωση αν τους έδιναν και περισσότερα, σαν κιμπάρηδες που είναι. Με ξένα κόλλυβα βέβαια. Επειδή, και δε θα κουραστώ ποτέ να το επαναλαμβάνω, επί των ημερών των επίδοξων σωτήρων μας φαγώθηκαν όλα αυτά που χρωστάμε και καλούμαστε τώρα να πληρώσουμε. Κι έτσι, πληρώσαμε 50 δις την επιμήκυνση που η Ιρλανδία πήρε τζάμπα! Και επιπλέον θα έχουμε το μνημόνιο στο σβέρκο μας για άλλα 12 χρόνια. Ήταν που θα βγαίναμε στις αγορές σε δυο χρόνια. Γιατί άραγε έχω την εντύπωση ότι συνεχώς άλλα μας λένε και άλλα μας προκύπτουν μετά από λίγο; Και όλα αυτά που κόπηκαν από μισθούς, συντάξεις, μειώσεις προσωπικού, και τόσα άλλα, που υποτίθεται ότι θα μας έβγαζαν από το αδιέξοδο, τελικά όχι μόνο δε φτάνουν ούτε κατά διάνοια για να εξυπηρετήσουν το χρέος μας, αλλά ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές που λένε ότι η τακτική των εξοντωτικών περικοπών που ακολουθεί η κυβέρνηση ήταν εσφαλμένη εξαρχής. Μετά από όλα αυτά, δεν είναι να απορεί κανείς που όποιος πολιτικός των δύο μεγάλων κομμάτων κάνει δημόσια εμφάνιση εισπράττει γιουχαΐσματα και γιαούρτια. Ας μην αυταπατώνται οι κύριοι της κυβέρνησης ότι όλες αυτές οι αποδοκιμασίες είναι υποκινούμενες από πολιτικούς αντιπάλους. Απλούστατα έχει μαυρίσει το μάτι του κόσμου πλέον, διέξοδος δε φαίνεται πουθενά, μόνο μέτρα και πάλι μέτρα που τελειωμό δεν έχουν, και από πάνω να βλέπουν τον κάθε κύριο Πάγκαλο να χλαπακιάζει κοψίδια στις ταβέρνες μετά πολυπληθούς παρέας…ε, δεν καταπίνεται αυτό. Όπως είχα πει και σε προηγούμενη ανάρτηση, αν δεν ικανοποιηθεί το περί δικαίου αίσθημα του λαού, και σιγά μην ικανοποιηθεί τώρα που μπήκαν όλα τα προηγούμενα σκάνδαλα στο αρχείο, οι πολιτικοί και κυρίως αυτοί των δύο μεγάλων κομμάτων δε θα τολμάνε να πάνε ούτε μέχρι το περίπτερο χωρίς την κλούβα με τα ΜΑΤ από πίσω. Και όχι μόνο γιατί δεν τιμωρήθηκε κανείς, αλλά γιατί αυτή τη στιγμή διαπράττονται εγκλήματα εις βάρος της περιουσίας του κράτους, και της ίδιας της εθνικής μας υπόστασης. Η σημερινή κυβέρνηση ξεπέρασε κάθε προηγούμενο εθνικής μειοδοσίας, όταν παραδέχτηκε ότι  επί των ημερών τους και εν γνώσει τους απωλέσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας. Φταίω εγώ μετά που κάνω συγκρίσεις με την κατοχική κυβέρνηση; Δηλαδή για να καταλάβω, δώσαμε το εισόδημά μας, δώσαμε μέρος της αυτονομίας μας ως κράτος, και πήραμε τι ακριβώς; Ένα ακόμα δάνειο που αυξάνεται χρόνο με το χρόνο και που δε θα μπορέσουμε ποτέ να ξεπληρώσουμε; Κι αν παρόλα τα μέτρα χρεωκοπήσουμε, αυτά που δώσαμε μέχρι τώρα τι θα έχουν γίνει; Θα μας τα δώσουν μήπως πίσω; Δεν το νομίζω…κανείς τοκογλύφος ποτέ δεν χαρίζει χρέη και δε βλέπω κανένα λόγο να αλλάξουν αυτή τη συνήθεια. Όχι, αυτός είναι ένας φαύλος κύκλος στον οποίο μπήκαμε – ή μάλλον μας έβαλαν – και στον οποίο θα κάνουμε περικοπές για να μας εμπιστευτούν αυτές οι περιβόητες αγορές, αλλά δε θα μας εμπιστεύονται ποτέ, και θα κρέμεται συνεχώς από πάνω μας η δαμόκλειος σπάθη της επόμενης δόσης του δανείου που θα πρέπει οπωσδήποτε να πάρουμε για να γλυτώσουμε τη χρεωκοπία. Αν δε σπάσουμε τον κύκλο, εμείς και τα παιδιά μας θα καταντήσουμε κατ’ουσίαν σκλάβοι αυτών των νεόκοπων τοκογλύφων που αποκαλούνται διεθνείς οργανισμοί και των ντόπιων συνεργατών τους.

  Το θέμα λοιπόν είναι αν θα ακολουθήσουμε το δρόμο που μας υποδεικνύουν ή θα προσπαθήσουμε να ανοίξουμε δικό μας…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: