Απάντηση στον κ.Πάγκαλο: Ποιος έφαγε και ποιος πληρώνει

Δε θα ήταν δυνατό να αφήσω ασχολίαστες τις διαβόητες πλέον δηλώσεις του αντιπροέδρου και κλασικού αποδιοπομπαίου παχύδερμου της κυβέρνησης κ. Πάγκαλου οι οποίες συνοψίζονται στη φράση του μήνα ‘μαζί τα φάγαμε τα λεφτά’. Δε γνωρίζω αν ο κ. Πάγκαλος δε συνειδητοποιεί την αμετροέπεια των δηλώσεών του ή αν επιδιώκει να προκαλεί με τις δηλώσεις του για να αποσπά την προσοχή του κόσμου από το θεάρεστο έργο της κυβέρνησης. Επειδή όμως έχει φήμη οξυδερκούς ατόμου και κυρίως επειδή κανείς δεν αποκτά 58 ακίνητα και 640000 ευρώ ετήσιο εισόδημα όντας ηλίθιος, κλίνω προς τη δεύτερη άποψη. Ανεξάρτητα όμως από το ποιες είναι οι επιδιώξεις του, νομίζω πως του οφείλουμε μια κατάλληλη απάντηση. Αν όχι για άλλο λόγο, για να ξέρει τουλάχιστον γιατί θα φάει μαύρο και η υποψήφια δήμαρχος σύζυγός του στις προσεχείς εκλογές, και αυτός ο ίδιος στις επόμενες εθνικές εκλογές, όπως πιστεύω ότι θα γίνει…
Λοιπόν ο κ. Πάγκαλος ισχυρίζεται ότι ‘μαζί’ σπαταλήσαμε τα χρήματα του Δημοσίου λόγω – λέει – των υπερβολικών και περιττών διορισμών υπαλλήλων στο δημόσιο. Αυτό βέβαια είναι σωστό. Πράγματι κατά καιρούς – και ιδίως σε περιόδους εκλογών – έχουν διοριστεί ουκ ολίγοι στο δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα – ΔΕΚΟ, Ολυμπιακή, τοπική αυτοδιοίκηση και αλλού – αρκετοί από τους οποίους δεν ήσαν απαραίτητοι. Όμως όλα αυτά τα άτομα, δε διοριζόντουσαν μόνα τους. Κάποιος τα διόριζε. Και κάποιος άλλος έβαζε μέσον για να διοριστούν. Και αυτοί οι κάποιοι ήσαν υπουργοί και βουλευτές των δύο μεγάλων κομμάτων, οι οποίοι προκειμένου να εξασφαλίσουν την εκλογή τους, χρησιμοποιούσαν το δημόσιο τομέα σαν προσωπικό τους φέουδο, διορίζοντας κατά το δοκούν άτομα ‘του κόμματος’ ή άτομα που θα τους έφερναν πολλές ψήφους. Όταν είχε αναλάβει η προηγούμενη κυβέρνηση Καραμανλή, το αντίστοιχο παχύδερμο ο κ. Πολύδωρας είχε παραδεχτεί ανοιχτά ότι σκόπευαν να διορίσουν ‘τα δικά τους παιδιά’. Φυσικά όλοι έσπευσαν να σοκαριστούν και να δηλώσουν υπέρμαχοι της αξιοκρατίας, όμως στην πραγματικότητα δεν είχε ειπωθεί τίποτα που να μη γνώριζε ουσιαστικά όλος ο κόσμος. Έχουμε ένα σωρό πρόσφατα παραδείγματα διορισμών με κομματικά κριτήρια – αναφέρω, εντελώς ενδεικτικά, τους διορισμούς του πρώην υπουργού Πολιτισμού και νυν προέδρου της Ν.Δημοκρατίας και επίδοξου σωτήρα μας κ. Σαμαρά, ο οποίος διόρισε πολλά άτομα από την εκλογική του περιφέρεια στο Μουσείο Ακρόπολης, αλλά και την υφυπουργό κ. Τζάκρη του ΠΑΣΟΚ που διόρισε συγγενείς και συντοπίτες της στο Μουσείο Πέλλας χωρίς καμία συνέπεια. (Φαίνεται πως τα μουσεία προσφέρονται ιδιαίτερα για κομματικά ρουσφέτια.) Τέλος πάντων, η ουσία είναι ότι οι διορισμοί δημοσίων υπαλλήλων είναι κάτι που οι πολιτικοί αυτής της χώρας κάνουν συνειδητά και κατ’εξακολούθηση, χωρίς να ενδιαφέρονται αν η πρακτική τους αυτή ζημιώνει το Δημόσιο σε βάθος χρόνου. Ο κ. Πάγκαλος, όταν ερωτήθηκε για τους διορισμούς που έχει κάνει το κόμμα του, είπε ότι ‘το ΠΑΣΟΚ δε μπόρεσε να δαμάσει τον εαυτό του’ και άλλα συναφή, εννοώντας ουσιασικά τι; Ότι είχαν όλη την καλή πρόθεση να είναι αδιάφθοροι και αξιοκρατικοί αλλά με πόνο ψυχής αναγκάστηκαν να κάνουν ρουσφέτια και περιττούς διορισμούς προκειμένου να εξασφαλίσουν την εξουσία και να σώσουν τη χώρα; Ότι οι ψηφοφόροι τους έπρεπε να δωροδοκηθούν για να τους ψηφίσουν; Τι να πω…σε μεγάλη εκτίμηση έχει ο κ. αντιπρόεδρος τους ψηφοφόρους του κόμματός του. Εκτός αν θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει άλλο τρόπο να πείσει τους πολίτες να το ψηφίσουν εκτός από το να τους προσφέρει ανταλλάγματα.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του ζητήματος. Αν φάγαμε ‘μαζί’, δηλαδή οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι πολιτικοί από κοινού, τα λεφτά του Δημοσίου, πώς γίνεται οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι να αποκτούν με το ζόρι ένα σπίτι δουλεύοντας για 30 και πλέον χρόνια, ενώ οι περισσότεροι πολιτικοί να έχουν διψήφιους αριθμούς ακινήτων και εξαψήφιες καταθέσεις στις τράπεζες μετά από λίγα μόνο χρόνια πολιτικής καριέρας; Δε νομίζω ότι είναι παράλογο να υποθέσουμε ότι οι μεν δεν τρώνε το ίδιο με τους δε. Και η προσπάθεια του κ. Πάγκαλου να αποδώσει τις ευθύνες για την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος στους  διορισμούς δημοσίων υπαλλήλων, αγνοώντας τελείως τα δεκάδες σκάνδαλα που έχουν έρθει στο φως τα τελευταία χρόνια, δεν πείθει ιδιαίτερα. Γιατί δεν κάναμε ‘μαζί’ τη φούσκα του Χρηματιστηρίου, δεν αγοράσαμε ‘μαζί’ δομημένα ομόλογα, δεν παραγγείλαμε ‘μαζί’ ελαττωματικά υποβρύχια και άλλους πανάκριβους εξοπλισμούς, δεν προμηθευτήκαμε ‘μαζί’ άχρηστα συστήματα παρακολούθησης από τη Siemens, δεν υπερκοστολογήσαμε ‘μαζί’ δημόσια έργα, δεν ξεπουλήσαμε ‘μαζί’ ολυμπιακά ακίνητα…Όλα αυτά, και πόσα άλλα ακόμα, τα έκαναν ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ. Ασφαλώς οι διορισμοί παραπανίσιων δημοσίων υπαλλήλων επιβάρυναν το κράτος. Όμως αυτό δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου. Το κυρίως πρόβλημα είναι ότι οι πολιτικοί που, όπως έχω ξαναπεί, φανήκαμε αρκετά ηλίθιοι για να τους εμπιστευτούμε τις τύχες της χώρας μας, χρησιμοποίησαν το κράτος σαν προσωπική ιδιοκτησία τους, και σπατάλησαν τους πόρους του με σκοπό τον προσωπικό τους πλουτισμό και τη διατήρηση της εξουσίας. Με τη δική μας συνενοχή, δεν το αρνούμαι αυτό. Είτε επειδή με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είχαμε βολευτεί με αυτή την κατάσταση και δε θέλαμε να δούμε πού μας οδηγούσε, είτε επειδή είχαμε πιστέψει ότι αυτή η νοοτροπία δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, δεν αντιδράσαμε ακόμα και όταν μαθεύτηκαν τα πλέον επαίσχυντα σκάνδαλα, δεν διαμαρτυρηθήκαμε, και κυρίως δεν σταματήσαμε να ψηφίζουμε αυτούς που αποδεδειγμένα λεηλάτησαν τη χώρα μας. Μόνο τώρα, που τα εισοδήματά μας θίχτηκαν άμεσα, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πόση ζημιά μας έκανε η ανοχή μας. Όμως πάει πολύ να προσπαθούν κάποιοι πολιτικοί, όπως ο κ. Πάγκαλος, να προσπαθούν να παρουσιάσουν εαυτούς ως περιστερές που παρασύρθηκαν από τον αμαρτωλό λαό και κυλίστηκαν στο βούρκο. Οι πολιτικοί είναι – υποτίθεται – η ηγεσία αυτού του τόπου. Θα μπορούσαν, αν ήθελαν, να χειριστούν τα ζητήματα της χώρας χωρίς να κάνουν περιουσίες απ’αυτό. Δε νομίζω να τους έδωσε κανείς μίζες με το ζόρι. Θα μπορούσαν ακόμα και να αποφύγουν να κάνουν ρουσφέτια για να εξασφαλίσουν την εκλογή τους, αν έδιναν πρώτοι το καλό παράδειγμα αρνούμενοι να διορίσουν συζύγους, γιους, κόρες, ανίψια, εγγόνια και λοιπούς συγγενείς σε προσοδοφόρες θέσεις όταν βρίσκονται στην εξουσία. Είναι βέβαιο ότι ο περισσότερος κόσμος θα το εκτιμούσε, ακόμα κι αν αυτό θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να διεκδικήσει αξιοκρατικά μια θέση στο Δημόσιο. Δε θα τους πείραζε να αγωνιστούν, αρκεί ο αγώνας να μην είναι στημένος.

Το σημερινό τραγουδάκι είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στον κ. Πάγκαλο με τον οποίο τρώγαμε όλα αυτά τα χρόνια και δεν το είχαμε πάρει είδηση. Μάλλον επειδή δεν άφηνε τίποτα να φάμε κι εμείς…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: