Ξύλο στον αέρα

Ε, να μην πούμε κι εμείς το κατιτίς μας για τη γρονθοπατινάδα που απολαύσαμε ζωντανά στις οθόνες μας την περασμένη εβδομάδα, με πρωταγωνιστές μάλιστα τους πολιτικούς εκπροσώπους μας; Περιττό να πω ότι αυτές τις μέρες, το τι έχει ακουστεί σχετικά με το όλο θέμα δεν περιγράφεται. Εμένα όμως αυτό που μου έμεινε, δεν ήταν τόσο η ακραία επίδειξη βίας – την οποία σαφώς και καταδικάζω – αλλά η υποκρισία που επακολούθησε, και που πολύ φοβάμαι θα οδηγήσει πολύ κόσμο που είχε αρχίσει να συνειδητοποιεί τι ακριβώς είναι η Χρυσή Αυγή να παραπλανηθεί εκ νέου και να τους θεωρήσει υπερασπιστές του λαού, αντί για κοινούς τραμπούκους που είναι στην πραγματικότητα.

Πρώτα από όλα να ξεκινήσουμε από τα βασικά, τα οποία βασικά είναι η ίδια η σύνθεση του πάνελ της συγκεκριμένης εκπομπής. Όσο και να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ο κ. Παπαδάκης ότι και καλά δεν περίμενε ποτέ ότι θα συνέβαινε κάτι τέτοιο στην εκπομπή του, είναι αδύνατο να γίνει πιστευτός τη στιγμή που ενέκρινε τη συγκεκριμένη σύνθεση. Δηλαδή τι περίμενε; Ότι θα έβαζε την κ. Κανέλλη, η οποία καλώς ή κακώς  είναι γνωστή για την αθυροστομία και τον τσαμπουκά της δίπλα σε ένα βουλευτή της Χρυσής Αυγής που προφανώς έχει ως δόγμα του το δίκαιο του ισχυροτέρου – στην προκειμένη περίπτωση, αυτού με το καλύτερο άπερκατ – και αυτοί οι δύο θα συζητούσαν πολιτισμένα; Ακόμα και χωρίς να λογαριάσουμε τις διαμετρικά αντίθετες πολιτικές απόψεις τους, από χαρακτήρα και μόνο είναι φυσικό και επόμενο ότι θα αρπαζόντουσαν. Ίσως ο κ. Παπαδάκης να μην περίμενε χειροδικίες, αλλά κανένα μπινελίκι για να ανάψουν τα αίματα σίγουρα το περίμενε. Όχι πως υπάρχει περίπτωση να το παραδεχτεί, μη χαλάσει και την εικόνα του παλαίμαχου δημοσιογράφου, αλλά καλό θα ήταν να γνωρίζει ότι δεν είμαστε τόσο αφελείς. Με όποιον και να συζήτησα το περιστατικό αυτό, δεν βρήκα ούτε έναν που να πιστεύει ότι η όλη φάση δεν έγινε εκ προθέσεως. Το μόνο για το οποίο δε θα μπορούσα να πω με σιγουριά είναι αν έγινε μόνο για την τηλεθέαση ή και για να απαξιωθεί η Χρυσή Αυγή στα μάτια του κόσμου. Μόνο που αυτό το τελευταίο δεν είναι και τόσο σίγουρο γιατί όσο και αν είναι κατακριτέο το ξύλο και δη σε γυναίκες, στην κατάσταση που βρισκόμαστε τώρα είναι βέβαιο ότι πολλοί είναι αυτοί που θα ήθελαν να ρίξουν μερικές σε κανένα πολιτικό, ανεξαρτήτως κόμματος, και όταν βλέπουν κάποιον άλλο να το κάνει, όσο να’ναι δεν τους χαλάει και τόσο. Η ίδια η παρουσία της Χρυσής Αυγής στα έδρανα της βουλής αυτή τη στιγμή εκφράζει, πιστεύω, ακριβώς αυτή την επιθυμία του κόσμου: να βάλει μέσα στη βουλή άτομα τα οποία δεν έχουν ενδοιασμούς να τις βρέξουν σε αυτούς στους οποίους θα θέλαμε να τις βρέξουμε όλοι μας. Βέβαια σε τελική ανάλυση αυτό δεν πρόκειται να ωφελήσει κανέναν από μας, ίσα ίσα που με αυτή τη μεταχείριση μετά βγαίνουν και από πάνω και το παίζουν ήρωες και μάρτυρες, χώρια που αποσπούν την προσοχή μας από τα ζητήματα που πραγματικά πρέπει να μας ενδιαφέρουν.

Κάτι άλλο που θα ήθελα να επισημάνω, και που σίγουρα δε θα αρέσει σε πολλούς, ήταν το ‘δύο μέτρα και δύο σταθμά’ της όλης υπόθεσης. Είπα και ξαναλέω ότι η πράξη του εκπροσώπου της Χρυσής Αυτής είναι καταδικαστέα. Δεν πρέπει όμως να παραβλέπουμε το γεγονός ότι ήταν η κ. Κανέλλη αυτή που πρώτη άνοιξε το στοματάκι της και άρχισε να εκστομίζει διάφορα κοσμητικά επίθετα, και που επίσης σήκωσε χέρι με πρόθεση να χειροδικήσει, άσχετα αν δεν υπήρχε περίπτωση να καταφέρει σοβαρό χτύπημα στο συγκεκριμένο άκρως σωματώδες άτομο. Εξ όσων γνωρίζω, σε αυτές τις περιπτώσεις το σωστό είναι να ασκηθεί δίωξη και στους δύο εμπλεκόμενους, ούτως ώστε να οδηγηθούν στο δικαστήριο για τα περαιτέρω. Όμως η εισαγγελέας έσπευσε να ασκήσει δίωξη μόνο στον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής και όχι στην κ. Κανέλλη. Γιατί; Σύμφωνα με το Σύνταγμα όλοι είναι ίσοι απέναντι στο νόμο, και από όσο ξέρω μέχρι στιγμής δεν υφίσταται κάποια εξαίρεση για τους ακροδεξιούς. Το σωστό θα ήταν να παραπεμφθούν και οι δύο στη δικαιοσύνη, και η δικαιοσύνη να αποφανθεί ποιος ήταν ο υπαίτιος. Ούτε είναι σωστή, κατά τη γνώμη μου, η γενικότερη απαξιωτική στάση που τηρεί και ο πολιτικός κόσμος και τα μέσα ενημέρωσης προς τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι εκλεγμένοι βουλευτές από τον ελληνικό λαό, και το γεγονός ότι οι απόψεις τους είναι αντιπαθείς ή ακόμα και λανθασμένες δεν τους κάνει λιγότερο βουλευτές από αυτούς των άλλων κομμάτων. Επιπλέον, εκτός από άδικη, η στάση αυτή είναι και ανόητη. Ο απλός άνθρωπος έχει την τάση να συμπαθεί και να υποστηρίζει αυτόν που θεωρεί ότι αδικείται, μέχρι του σημείου να παραβλέπει τα ελαττώματά του όσο προφανή και αν είναι αυτά. Γι’αυτό αυτή η τακτική το μόνο που καταφέρνει είναι να ηρωοποιεί και να εξυψώνει στη συνείδηση των πολιτών άτομα που δεν το αξίζουν καθόλου. Μια παραδοχή εκ μέρους της κ. Κανέλλη ότι έφταιγε και αυτή για το επεισόδιο αντί να τα ρίχνει όλα στον κακό ακροδεξιό θα ήταν πολύ πιο ωφέλιμη για την ίδια και το κόμμα της από ότι το ύφος ‘κοιτάξτε πόσο κατώτεροι είναι αυτοί από μας’. Η αξιοπρέπεια, η αυτογνωσία και η αίσθηση του χιούμορ είναι πολύ πιο αποτελεσματικά όπλα ενάντια στους εν λόγω ανεγκέφαλους οπαδούς της βίας από ότι η υποκρισία και η αφ’υψηλού κακεντρεχής κριτική. Μόνο που πιθανότερο είναι να βρούμε ουράνιο στον κήπο μας παρά τέτοιες ιδιότητες στους πολιτικούς του σήμερα.

OUZO POWER

Previous Older Entries

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 220 other followers